|
Mostki termiczne w budynkach |
|
Mostki termiczne są to miejsca w przegrodach budowlanych, które mają wyższy współczynnik przewodzenia ciepła w stosunku do sąsiadujących elementów. Inaczej mówiąc, poprzez mostki cieplne, następuje wzmożona utrata ciepła ze środka budynku na zewnątrz. Ich powstawanie wiąże się ściśle z błędami podczas projektowania oraz wykonywania robót budowlanych. Mankamenty te powodują nieraz nawet o 20% zwiększone zapotrzebowanie budynku na ogrzewanie, co przekłada się niestety na rachunki.
Istnieją także mostki, których nie jesteśmy w stanie uniknąć (np. połączenia wspornikowych płyt balkonowych na płycie żelbetowej). W tym celu należy ograniczyć niekorzyści termiczne poprzez dobór odpowiednich technologii.
Miejscami najbardziej zagrożonymi powstaniem mostka termicznego są przede wszystkim węzły konstrukcyjne, gdzie łączone są różne elementy przegród na zewnątrz budynku. Do takich miejsc można zaliczyć: połączenia balkonu ze stropem, wieńce i nadproża, miejsce obsadzenia okien w murze, połączenie dachu i ściany zewnętrznej, ściany piwnic oraz wieńce stropu nad piwnicą.
Skutkami powstawania mostków termicznych są przede wszystkim straty cieplne budynku oraz wiążące się z tym zwiększone koszty ogrzewania, zwłaszcza w bardzo mroźne dni. Kolejną konsekwencją jest wychłodzenie przegród w budynku, a co za tym idzie, tworzenie się grzybów i pleśni w pomieszczeniach w wyniku zawilgocenia ścian. Pamiętajmy, że z tego rodzaju przypadkiem należy się uporać jak najwcześniej, nie tylko ze względu na estetykę pomieszczenia lecz przede wszystkim na zdrowie człowieka. Tam gdzie powstają mostki cieplne, może także dojść do poważnych uszkodzeń konstrukcji budynku. Jest to związane z różnicą temperatur sąsiadujących ze sobą elementów.
Usuwanie mostków termicznych zależy od technologii budowy danego obiektu. W przypadku budynków murowanych, należy zwrócić uwagę na rodzaj ściany. Dwu- oraz trójwarstwowe raczej dobrze radzą sobie z ucieczkami ciepła. Najbardziej narażone na ubytki są ściany jednowarstwowe, gdzie ukruszone bloczki lub źle wypełnione połączenia między pustakami powodują powstawanie mostków cieplnych. W tym przypadku należy przed otynkowaniem ścian, dokładnie wypełnić ubytki zaprawą, która cechuje się wysoką termoizolacją.
W budynkach szkieletowych mostki powstają przeważnie liniowo, w miejscach elementów szkieletu. Zapobieganie ich powstawanie polega na zastosowaniu dwuwarstwowego rusztu do układania ocieplenia ? jedna warstwę mocuje się poprzednie do drugiej, tak aby wierzchnia warstwa wełny pokrywała elementy rusztu warstwy spodniej. Przewodność cieplna stali jest większa niż drewna, dlatego też łatwiej jest zapobiec ucieczkom ciepła w technologii szkieletu drewnianego.
Ostatnio bardzo popularną metodą sprawdzania izolacyjności cieplnej ścian zewnętrznych budynku jest stosowanie badania termowizyjnego. Efektem końcowym wykonanych pomiarów są zdjęcia termowizyjne (tzw. termogramy), które przedstawiają rozkład cieplny badanego elementu w budynku. Metoda ta stosowana jest przede wszystkim do wskazania obszarów wykazujących nieprawidłowości cieplne.
Żródło: www.termo24.pl |
|
|
Na płycie fundamentowej można na posadawiać budynki na gruntach o bardzo dobrej i słabej nośności. Zyskujemy fundament, podłogę pierwszej kondygnacji domu, skraca się zakres robót ziemnych i czas budowy. Płytę fundamentową można wykonać w 4-7 dni. Po takim czasie beton zwiąże na tyle, by można zacząć murować ściany. W gruntach niewysadzinowych (piaski) można od razu ułożyć chudy beton. W wysadzinowych (gliny, iły) należy najpierw ułożyćwarstwę zagęszczanego piasku, żwiru lub tłucznia (co najmniej 15 cm) albo na obrzeżach płyty do głębokości przemarzania gruntu wykonać tzw. ostrogi z chudego betonu, a potem położyć podkład (10-15 cm). Następnie rozkłada się zbrojenie i betonuje płytę betonem klasy co najmniej C20/25 (dawniej B25). Zbrojenie z siatki podstawowej zawsze powinno być wykonane na dole i na górze płyty. Pod ściany konstrukcyjne płytę trzeba dozbroić. Najistotniejsze jest dozbrojenie dolnej części, bo pod wpływem obciążenia płyta będzie zginana, a jej dół rozciągany. Natomiast w polach przęsłowych dozbrajamy górę. Płyta fundamentowa powinna być zrobiona powyżej głębokości przemarzania, czyli w przestrzeni pomiędzy 50 a 80-140 cm poniżej powierzchni terenu.
Izolacja termicznamoże być ułożona na płycie albo jeszcze przed ułożeniem zbrojenia na suchym betonie. Można stosować styropian EPS 250 036 Dach/Podłoga/Parking (dawne oznaczenie FS 40) albo polistyren ekstrudowany, który ma większą odporność naściskanie. Gdy termoizolacja jest układana na płycie, można ją zrobić ze styropianu niższej klasy EPS 100 038 Dach/Podłoga (dawne oznaczenie FS 20). Warstwa termoizolacji zawsze powinna mieć 10-15 cm.
Izolacja przeciwwilgociowa nie jest konieczna, gdy płytę budujemy z betonu wodoszczelnego. Jeżeli ma być zrobiona z betonu niewodoszczelnego, już na warstwie chudego betonu należy ułożyć izolację, np. papę lub folię (taką samą, jakiej się używa do izolowania tradycyjnych fundamentów).
Źródło: www.muratordom.pl |
|
Budownictwo jednorodzinne w liczbach |
|
24 lutego br. w Warszawie odbyła się kolejna konferencja - szkolenie nt.: "Rynek budowlany oraz ceny - w badaniach i statystyce". Ideą spotkania ekspertów z dziennikarzami jest ocena bieżącej sytuacji w różnych sektorach rynku budowlanego w kontekście ekonomicznym. Prof. Zofia Bolkowska z Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa zwróciła uwagę na fakt, że początek roku jest zwykle nietypowy w budownictwie i nie należy wyrokować o przyszłych zachowaniach rynku na podstawie wyników ze stycznia. Tegoroczny zanotował w budownictwie 11,2% wzrost - ale liczony on był do bardzo niskiej produkcji w styczniu roku poprzedniego. Odnotowano wzrost zatrudnienia oraz wzrost płac (w największej skali w przedsiębiorstwach realizujących roboty infrastrukturalne) i to może oznaczać przygotowanie do zwiększenia zakresu robót w najbliższych miesiącach. Ponieważ tematem wiodącym konferencji było budownictwo jednorodzinne, więc kolejni prelegenci: z ASM - Centrum Badań i Analiz Rynku oraz Urzędu Statystycznego w Lublinie omawiali sytuację w tym sektorze. Z żywym zainteresowaniem spotkało się wystąpienie dr. inż. Janusza Traczyka - eksperta organizatora konferencji OWEOB Promocji, który zwrócił uwagę na problemy sektora budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, tzn.:
- brak planów zagospodarowania przestrzennego, przewlekły tryb pozyskiwania terenów i ich niewystarczające uzbrojenie techniczne,
- sporządzanie dokumentacji projektowej i jej zatwierdzanie,
- koszty i często zła jakość realizacji obiektów,
- ceny nabycia materiałów, ich znaczące zmiany w okresie realizacji budowy oraz ich parametry techniczno-jakościowe (brak certyfikatów i świadectw dopuszczenia),
- zróżnicowana struktura wartościowo-ilościowa udziału poszczególnych asortymentów materiałowych w wartości całego obiektu,
- brak dostępnych, praktycznych i kompleksowych źródeł wiedzy na temat organizowania i realizacji procesu budowy dla inwestora indywidualnego, a także zasad jego finansowania.
W dalszej części wystąpienia autor zaprezentował tablice cen domów jednorodzinnych z katalogów Sekocenbud i wskazał wartości finansowe wybranych elementów scalonych budowanych domów, które można wykorzystywać praktycznie w rozliczaniu robót z wykonawcą robót lub deweloperem, a także w ustalaniu kolejnych transz kredytu bankowego lub kwot wpłacanych przez osoby fizyczne na poczet realizowanej inwestycji. Na przykładach wykazał, jak zmieniają się ostateczne koszty budynku w zależności od trybu jego wznoszenia i zakresu rzeczowego towarzyszącej mu infrastruktury
Źródło: "Inżynier budownictwa", nr 03/2011 |
|
|
|
|
|
|
